Kirsten vaks opp i Skage og fekk med seg krigstida under sin barrndom. Ho var som mora og vår tante Olga eit roleg og stille menneske, men fekk ta i mange tak opp gjennom tida med gardsdrifta og mange ungar, som skulle ha sitt stelll og omsorg i mange år framover, som ein måtte den gongen utan barnehagar å sende ungane til.
Men det var i barndomen vår at det var stor kontakt med dei på Heimstad og oss i Lauvli, gjennom at onkel Johannes nesten dagleg kom oppom ein tur til oss. For han Johannes var så glad i å diskuter med far min. Slik vart det til at vi vart nesten som ein storfamilie i barndomen vår.
Men Kirsten hadde råka på han Odd frå Foldereid, så slik vart det til at eg som «gutonge» også vart beden i bryllaupet deira, som det første bryllaupet eg fekk vere med på, midt på 50 talet. Der han Johan Nagelhus og Nils Solum spella til dans ut på kvelden. Så dette var eitt av dei siste tradisjonelle bryllaupa som vart halde før slagermusikken tok overhand. Så det vart eit viktig minne for meg, da det seinare vart organisert leikarring, som etter kvart vart eit viktig innslag for oss som var unge den gongen.
